Hoofdrol voor jonge bas Drew Santini

RHOON – Marcel Ponseele is een beroemd hoboïst die wereldwijd veel als solist wordt gevraagd door orkesten en ensembles. Orkesten zijn altijd vereerd om Ponseele als solist in hun midden te hebben. Dat Ponseele in enkele maanden tijd met het Belgische Ensemble Bach Plus twee keer solistische optrad in concerten van de nieuwe Stichting Klassiek in Rhoon is dan ook uniek. Vrijdag 15 april gaf Bachplus in de Rhoonse Dorpskerk een concert waarbij muziekliefhebbers zich weer konden laven aan zang en muziek van het Belgische ensemble en het imponerende spel van de hoboïst. Een grote rol was eveneens weggelegd voor gastbariton Drew Santini. In de vertolking van ‘Ich habe genug’ kwam de kwaliteit van de jonge bas volledig tot zijn recht. Over het gehele bereik warm, diep en sympathiek. Santini is een belofte voor de toekomst.

Starring young bass Drew Santini

RHOON - Marcel Ponseele is a famous oboist who is in demand globally as a soloist with leading orchestras and ensembles. Orchestras are always honored to have Ponseele as a soloist in their midst. It is quite unique that Ponseele plays twice in the coming months with the Belgian ensemble BachPlus as part of the new Stichting Klassiek series in Rhoon. Friday, April 15 BachPlus gave a concert where music lovers could drink again humming the music of the Belgian ensemble and the impressive oboist. A major role was also played by guest baritone Drew Santini. In the performance of "Ich habe genug" the quality of the young bass came into its own; over the entire range warm, deep, and sympathetic. Santini is a promise for the future.

- De schakel, 23 April 2016


De arme Drew Santini zal later, nog beroemder dan nu, misschien nog weleens herinnerd worden aan zijn debuut op het kleinere podium van het grote operahuis aan de Amstel. Zijn interviewers – altijd benieuwd naar het begin van de zangersloopbaan – zullen vragen hoe dat debuut verliep en mogelijk duikt er een foto op van de bariton als Le mari, de man van Thérèse, die wordt meegesleurd in de omkering van de sekserollen in het verhaal. “Een knus katoenen jurkje had ik aan”, zal de zanger moeten bekennen. “Met eronder een beha van glimmende stof.” De bariton redde zich, in prima Frans, uitstekend in deze en de andere wonderlijk situaties waarin hij verzeild raakte.

Poor Drew Santini will later, more famous than now, perhaps sometimes be reminded of his debut on the small stage of the large opera house on the Amstel. His interviewers - always interested to hear about the start of the singer career - will ask how his debut went and may even produce a photo of the baritone as Le mari, the husband of Therese, being dragged into the reversal of gender roles in the story. "A cozy cotton dress I was wearing," the singer will have to confess. "With bra underneath of shiny fabric." The baritone saved himself, in excellent French, excellent in this and the other wonderful situations in which he became involved.

Francois van den Anker, Place de l'Opera, 26 November 2015


The cast is dominated by baritone Drew Santini who gives a praiseworthy performance as Le mari (Thérèse’s nameless husband). The young Canadian possesses a warm and appealing baritone. His command of the French diction is impressive and allows him to make use of the text with much finesse. The surrealist poetry of the libretto means Les mamelles de Tirésias is a wordy opera, and such finesse with the text is invaluable.

- Nicolas Nguyen, bachtrack, 26 November 2015


Bravo ook voor Drew Santini, een Ben van je dromen. Een sukkelig jongetje, tot over zijn oren verliefd op een vrouw die hij niet aankan. De stem van de Canadese, in Nederland wonende bariton is niet echt groot, maar de lyriek druipt ervan af. Zo’n stem die als een warm bad aanvoelt. Geen wonder dat zijn liefdesverklaring door de telefoon Lucy’s hart liet smelten.

Bravo also for Drew Santini, a Ben of your dreams. A shambling boy, head over heels in love with a woman he can not handle. The baritone voice of the Canadian, living in the Netherlands, is not really big, but the lyricism is dripping off of it. Such a voice that feels like a warm bath. No wonder his declaration of love on the telephone made Lucy's heart melt.

Basia Jaworski, Place de l'Opera, 17 August 2015